و امثال آن آب را به زير « 1 » آن برساند ؛ و انگشتر و مانند آن را بيرون « 2 » نمايد و به شكنهايى كه در بعض جاهاى بدن اتفاق مىافتد ، آب را برساند « 3 » . پنجم : استبراى به بول كردن از براى جنبى كه منى از آن بيرون آمده باشد و اين نوع استبرا ، شرط صحّت غسل نيست و فايدهء آن در بحث استبراى بول « 4 » گذشت . و بدان كه غسل جنابت ، مجزى از وضو است ، در هر چيزى كه مشروط به وضو باشد .

--> « 1 » و اين واجب است ظاهراً ، مگر آن كه ظاهر ، وصول باشد . « 2 » يا حركت دهد در محل شستنِ آن ؛ و اين واجب است ظاهراً ، مگر در صورت مذكوره . « 3 » مثل دو مورد سابق . « 4 » ( بعضى از فروعات استبرا ( ب ) ) 1 - و گذشت كه با استبراى به بول ، نفى احتمالِ منىّ بودنِ خارجِ مشتبه ، مىشود در مواردى كه احتمال خروج منى و وجوب غسل ، مقارن احتمال عدم تكليفِ جديد باشد . و امّا اگر مقارنِ احتمالِ بول بودن باشد به نحو علم اجمالى ، پس با سبق جنابت ، اثرى ندارد و از محلّ بحث ، خارج است . و با سبق طهارتِ مطلقه از جنابت و غيره و سبق دو استبرا ، احتياط [ به ] غُسل و وضو معاً مىنمايد ، بخلاف صورت استبراى منىِ فقط ، كه اكتفا به وضو مىنمايد ؛ و با سبق طهارت از جنابت و محدث بودن به اصغر ، اكتفا به وضو مىنمايد در صورت استبراى از منى به بول ، و گر نه احتياطاً جمع مىنمايد بين وضو و غسل . و با شك در استبرا ، حكم وجودى آن مرتب نمىشود . و غير قادر بر بول بعد از انزال كه محلّ بحث است دور نيست كه به حكم مستبرى باشد در صورتى كه ناشى از مرض و نحو آن نباشد ، لكن احتياط ترك نشود . و در جريان استبرا براى زن و حكم آن در صورت جنابت به انزال منى خودش ، تأمل است و مورد احتياط است .